Make vs Zapier vs n8n — porównanie 2026 dla polskich firm

Trzy platformy, trzy filozofie

Make, Zapier i n8n robią pozornie to samo: łączą aplikacje i automatyzują workflow. W praktyce każda z nich jest dla innego typu firmy. Zapier jest dla nietechnicznych zespołów, które potrzebują szybkich integracji z dowolnym narzędziem. Make dla tych, którzy chcą wizualnie projektować scenariusze i kontrolować koszty. n8n dla firm, które chcą pełnej kontroli, samohostowania i nie mają nic przeciwko technicznej krzywej uczenia.

W tym poście porównamy je w 8 wymiarach: cennik, liczba integracji, krzywa uczenia, debug, AI-natywność, samohosting, RODO, długoterminowy koszt utrzymania.

Cennik 2026

Zapier

Free 100 zadań/m, Pro 19,99 USD/m (750 zadań), Team 69 USD/m (2000 zadań). „Zadanie" = jedna akcja w workflow. Drogie przy skali.

Make

Free 1000 operacji/m, Core 9 USD/m (10k op), Pro 16 USD/m (10k op + features), Teams 29 USD/m. „Operacja" jest mniejszą jednostką niż zadanie u Zapiera. Najlepszy stosunek ceny do wartości.

n8n

Cloud Starter 20 EUR/m, Pro 50 EUR/m (workflow-based, nie operation-based). Self-hosted — darmowy (płacisz tylko za serwer ~5–20 EUR/m). Najtaniej przy skali, ale tylko jeśli masz kogoś od IT.

Integracje

Zapier — 8000+, najwięcej na rynku. Make — 2000+, ale bardziej dopracowane. n8n — 500+ natywnych, plus uniwersalny HTTP node, czyli da się wszystko, ale wymaga znajomości API. Dla większości polskich firm Make ma wszystko, co potrzebne (Gmail, Slack, Notion, HubSpot, Pipedrive, Stripe, Airtable, Google Sheets, ClickUp, etc.).

Krzywa uczenia

Zapier — najprostszy. Nawet bez technicznego zaplecza zbudujesz prosty workflow w 15 minut. Świetny dla solopreneurów. Make — średni. Wizualny edytor jest potężny, ale wymaga ogarnięcia logiki (rountery, iteratory, agregatory). Pierwszy tydzień to nauka, potem akceleracja. n8n — najtrudniejszy. Zaczyna wyglądać jak code-first niskim poziomie. Świetny dla osób ze znajomością API i JSON.

AI-natywność

n8n wygrywa: ma natywne nody dla OpenAI, Claude, Cohere, lokalnych LLM-ów (Ollama), wektorowych baz (Qdrant, Pinecone). Make goni — ma OpenAI/Claude moduły, ale gorzej z lokalnymi LLM-ami. Zapier — ma OpenAI, ale w typowy „klocek się kupi" sposób, mniej elastyczny.

Jeśli planujesz workflow w stylu „przyjmij maila → sklasyfikuj LLM-em → przekaż dalej z zaproponowaną odpowiedzią", n8n da Ci najwięcej kontroli, Make wystarczy w 90% przypadków, Zapier zacznie się szybko dusić.

Debug i utrzymanie

Make ma najlepszy debug — widzisz każdy krok scenariusza, możesz odtworzyć błąd, masz pełen log każdej operacji. n8n też dobre, ale w UI trzeba się przyzwyczaić. Zapier — najsłabszy debug ze wszystkich, w bardziej skomplikowanych workflow szukanie błędu to udręka.

Samohosting i RODO

Tylko n8n umożliwia samohosting (Docker na własnym serwerze). To kluczowe dla branż regulowanych (finanse, healthcare, prawo) i dla firm, które chcą pełnej kontroli nad danymi przechodzącymi przez automatyzacje. Make i Zapier — tylko cloud (USA/EU regions), z odpowiednimi addendami DPA.

Kiedy wybrać Zapier

Solopreneur lub mała firma (1–5 osób), niewielka liczba prostych workflow, brak technicznego zaplecza, potrzeba egzotycznych integracji (np. niszowe SaaS, których nie ma na Make). Akceptujesz wyższy koszt w zamian za prostotę.

Kiedy wybrać Make

Małe i średnie firmy (3–50 osób), 5–30 aktywnych workflow, mix prostych i złożonych scenariuszy, sensowny budżet. To jest „domyślna" rekomendacja dla większości polskich firm. W audytach AI Make pojawia się jako rekomendacja w ~70% przypadków.

Kiedy wybrać n8n

Firmy z własnym IT, branże regulowane (RODO+), planowane dziesiątki workflow, AI-natywne procesy, wymagana pełna kontrola nad danymi. Możesz postawić n8n na DigitalOcean za 5 EUR/m i obsłużyć tysiące operacji bez dodatkowych kosztów.

Migracje między platformami

Z Zapiera do Make — relatywnie proste, koncepcje podobne. Z Make do n8n — trudniejsze, bo n8n jest bardziej code-first. W praktyce większość firm migruje raz, na początku skalowania, gdy koszt Zapiera robi się za duży lub potrzebują AI-natywności n8n.

Najczęstszy błąd

Wybór platformy „bo użyłem na poprzedniej pracy", bez sprawdzenia, czy pasuje do skali. Firma na 30 osób na Zapierze płaci 800 USD/m za to, co na Make kosztowałoby 100 USD/m, a na n8n 30 USD/m. Drugi błąd: wybór n8n bez kogoś od IT — kończy się tym, że workflow padają i nikt nie naprawia.

Co dalej

Wybór platformy automatyzacji powinien wynikać z liczby workflow, skali i kompetencji zespołu — nie z przypadku. Audyt AI obejmuje rekomendację z konkretną wyceną wdrożeń, albo umów konsultację, w której doradzimy w 30 minut.